menu in
Blogger Miron Maessen

Van Heerlen naar Sittard-Geleen en...niet meer terug

Het is alweer een paar weken geleden dat ik een oproep voorbij zag komen waarin bloggers werden gezocht die wilden schrijven over Sittard-Geleen. Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en hierop te reageren. Tot mijn grote verbazing werd ik uitgenodigd voor een gesprek en spraken we af dat ik mocht gaan bloggen. En dat als geboren en getogen Heerlense! Misschien denk je nu “wat vreemd, wat moet een Heerlense schrijven over onze mooie stad?”

Laat ik mij eerst even kort voorstellen: ik ben Miron, 36 jaar en zoals ik al schreef geboren en getogen in Heerlen. Ik ben de moeder van een dochter van 6 en al 7 jaar de vrouw van Paul. En die laatste, daarvoor ben ik naar Sittard-Geleen verhuisd. Ik denk niet dat er een mooiere reden bestaat om Heerlen voor Sittard-Geleen in te ruilen.  Ik kende de stad eigenlijk alleen van de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening die ik hier heb gevolgd en door de sporadische spijbeluurtjes die ik doorbracht in deze stad. Vrijwel blanco zette ik de grote stap in deze nieuwe wereld.

Nadat we hadden besloten dat we een huis zouden kopen in Sittard-Geleen, restte ons nog de locatie. In welke wijk moesten we gaan wonen? Waar zouden we ons thuis voelen? Nadat we enkele huizen in verschillende wijken hadden bekeken belandden we uiteindelijk in de wijk Hoogveld. Ik herinner mij nog goed dat we deze wijk inreden. Ik vond het er ontzettend netjes, schoon, maar vooral ook duur uitzien. Is dat dan wel een wijk voor ons? Maar we werden op slag verliefd op het huisje in een doodlopende straat bij het spoor en besloten dit huis te kopen. Een keuze waar ik tot op de dag van vandaag nog geen spijt van heb gehad.

Ik schreef zojuist dat we een huis bij het spoor hadden gekocht en ik hoor je al denken “word je niet gek van de hele dag dat kedeng kedeng geluid ?” Het klinkt misschien heel cliché, maar je went er aan. Behalve dan als er een goederentrein een paar keer per jaar besluit midden in de nacht een ritje te maken, dan heb je wel even het idee dat er een kudde olifanten voorbij raast.

Het wonen in een doodlopende straat heeft als groot voordeel dat onze meid op een veilige manier buiten kan spelen, zonder dat haar moeder om de seconde naar buiten moet gluren om te kijken of alles goed gaat, (uiteraard doe ik dat wel geregeld, maar dat hoeft mijn dochter niet te weten). Ook ligt de school “Loedoes” in Hoogveld, waar we meteen enthousiast over waren nadat we waren gaan kijken. Naast school ligt het park “Hof van Onthaasting” waar, behalve veel groen is en vijvers liggen, geregeld activiteiten worden georganiseerd door de buurtverenging. Sowieso organiseert de buurtvereniging erg veel in de wijk zoals de “garagesale” de “buitenspeeldag” en de activiteiten rondom “de Kennedymars”. En als klapper op de vuurpijl staat er iedere woensdag een friteskar van Ophoven op het plein, waardoor we de straat maar uit hoeven lopen om heerlijke frietjes te eten.

Met heel veel plezier leef ik nu al 8 jaar in Sittard-Geleen en dát maakt dat ik met veel enthousiasme over deze geweldige stad wil bloggen!

Blogger: Miron Maessen 


Meer blogs over Sittard-Geleen lezen?
@inpaginahtml@