menu in
Emile Rutten

Maak theater van onze stad

Vraag aan een willekeurige Nederlander waar Sittard-Geleen ligt en de kans is groot dat deze denkt dat je het over 2 steden hebt. De fusie van de gemeenten Sittard, Geleen en Born in 2001 heeft door de jaren heen bij inwoners behoorlijk wat stof doen opwaaien. Sentimenten spelen daarbij een belangrijke rol. Als je die sentimenten aan de kant durft te zetten dan kan de conclusie simpel zijn; deze stad biedt een ongekende veelzijdigheid. In een omtrek van nog geen vijf kilometer kun je bijvoorbeeld alle sporten beoefenen die je maar kunt verzinnen. Zelfs trampolinespringen op hoog niveau. Misschien liggen er wel veel teveel fitnesscentra. Maar ach, wat is teveel? Je kunt er lopend naar toe en dat is ook weer makkelijk. Is er voor de jeugd wel wat te doen? We hebben Volt, een echt poppodium. We hebben verschillende theaters: De Domijnen en Het Laagland die samen met Pitboeltheater en Jeugd- en jongerentheater LEF talenten extra mogelijkheden bieden.

Dit is een unieke samenwerking waarbij echt alle gemeentegrenzen van voor de herindeling zijn uitgegumd. Een staaltje van professionaliteit. En ik kan het weten want ik ben gaan kijken en heb me verbaasd over mooi theater. Wat doet theater veel met kinderen als ze de kans krijgen. Kinderen ontwikkelen zich op veel meer fronten dan alleen maar qua intelligentie. Vooral op het gebied van  sociale vaardigheden wordt het beste naar boven gehaald. Je moet ook durven, je moet risico’s nemen. Maar bij deze talenten zijn zoveel professionele docenten van hoge kwaliteit aanwezig dat de kinderen zich er veilig voelen. Veilig voelen is de basis voor je grenzen opzoeken. En dat doen die kinderen. Een zangles(stemoefeningen) wordt dan plezier en alles wordt uit de stemkast gehaald. Heerlijk om te zien. En het gebeurt allemaal in onze stad en….samen.

Ik word er wel vrolijk van!!

En ach ook ik heb die sentimentele momenten, ben natuurlijk ook  een heel gewoon mens. En wat is er mis mee dat je ook geniet van ieders eigen cultuurhistorie? Als ik door de lokalen loop van de heemkundevereniging of als ik terugdenk aan het jaar van de mijnen. Dan borrelen er bij mij as „jong oet Gelaen” herinneringen op die ik koester. Ze zijn me dierbaar en zitten tot in mijn botten. Als „de koel” vroeger altijd aan tafel zat bij het avondeten, gewoon in huis, dan kan en mag je dat niet zomaar vergeten. Maar die verscheidenheid dat maakt onze stad tegelijk ook zo boeiend. Die historie bewijst ook een veelzijdigheid aan die je maar zelden vindt. Elkaar daarin vooral respecteren en dan „kumpt t allemaol good!”

Blogger Emile Rutten

Meer blogs over Sittard-Geleen lezen

@inpaginahtml@